Według informacji przekazanych przez mieszkańców gminy Hyżne w mediach społecznościowych i sołtysom, w dalszym czasie napotykają oni w swojej okolicy wilki – z doniesień zainteresowanych wynika, że dzieje się to coraz częściej.
Wspomniane przez mieszkańców incydenty miały miejsce w miejscowościach Grzegrzówka i Wólka Hyżneńska. Były one dostrzegane zazwyczaj na obrzeżach miejscowości, w godzinach porannych i wieczornych. W Wólce Hyżneńskiej, na terenie gminy Hyżne miało dojść do przejścia grupy wilków przez miejscowość wcześnie rano. W Grzegrzówce według doniesień doszło do zagryzienia przez wilki psów na łańcuchu. W informacjach medialnych Sołtystka Grzegrzówki, pani Agnieszka Kmiotek, zauważa jednak, że wilków widzi się w miejscowości mniej niż dawniej.
Z kolei w Wólce Hyżneńskiej miało dojść do ataku wilków na owce, za które nie udało się gminie uzyskać odszkodowania ze względu na brak możliwości identyfikacji owiec – według doniesień medialnych nie można było znaleźć ich kolczyków po odgryzieniu przez wilki głów owiec.
W analizowanych publikacjach nie przedstawiono materiałów pozwalających niezależnie zweryfikować, że sprawcami powyżej opisanych incydentów były wilki.
Gmina w zeszłym roku podjęła działania odstraszające wilki – Wójt gminy Hyżne zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Rzeszowie o wydanie zezwolenia na umyślne płoszenie do czterech osobników wilka na terenie gminy z uwagi na rosnący niepokój i poczucie zagrożenia mieszkańców. Wniosek ten został rozpatrzony pozytywnie i zezwolenie na płoszenie jest ważne do 31.12.2026 r. Gmina pod koniec 2024 r. wnioskowała również o odstrzał 2 wilków, na co nie otrzymała zgody. Na ten moment gmina Hyżne nie odniosła się na swojej oficjalnej stronie do opisywanych przez media incydentów dotyczących domniemanego przejścia grupy wilków przez środek wsi, zagryzienia psów na łańcuchu i owiec.
Pod koniec artykułu Canis Media chciałoby nadmienić kilka faktów dotyczących natury wilków i ich zachowań, powołując się w pierwszej kolejności na wpis Stowarzyszenia dla Natury „Wilk” na platformie Facebook na grupie „Hyżne gmina i okolice – informacje, pytania, ogłoszenia” z dnia 13 stycznia 2026 r. Wpis ten jest cytatem dr hab. Sabiny Nowak, prof. UW, prezes Stowarzyszenia dla Natury „Wilk”, która od ponad 30 lat bada wilki w Polsce, jak i koordynowała największą akcję społeczną na rzecz wilka w latach 90-tych XX wieku, kampanię „Dzikie jest piękne”. Celem kampanii początkowo było objąć ochroną wilka i rysia jedynie na terenie dawnego województwa bielskiego, a finalnie wpłynęła ona na zmianę postrzegania wilka w całym społeczeństwie i przyczyniła się do objęcia go ochroną gatunkową w prawie całej Polsce[1].
Dr hab. Nowak zauważa, że osobniki, które rejestrowane są przez kamery to zazwyczaj młode wilki bez większych umiejętności, które ruszyły szukać partnerów i osiedlić się w nowym miejscu. Prezeska Stowarzyszenia dla Natury „Wilk” informuje również, że wędrówki wilków zawsze miały miejsce. Instytut Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk Białowieża publikuje na swojej oficjalnej stronie internetowej informację, że młode wilki migrują, pokonując odległości nawet do kilkuset kilometrów, również przez niewielkie tereny rolnicze. Osiedlają się natomiast na terenach oddalonych od ludzi, zabagnionych lub zalesionych[2]. W cytowanych słowach dr hab. Nowak możemy przeczytać, że kiedyś ze względu na brak technologii nie byliśmy świadkami tych migracji. Ponadto, kamery rejestrują też inną zwierzynę leśną, taką jak sarny, łosie, lisy, dziki, która tak samo jak wilki zbliża się czasami do domostw.
W 2025 roku opublikowane zostały badania polskich naukowców z Wydziału Biologii na Uniwersytecie Warszawskim. W badaniach tych na podstawie analizy diety wilków z terenów Parku Narodowego Ujście Warty ustalono, że tylko 3% składu diety tych wilków stanowiły zwierzęta domowe. W 14% były to bobry i zające, a w przewyższającej większości, aż 82%, dzikie zwierzęta kopytne[3]. Jako że badanie to dotyczyło jedynie wilków z tego jednego terenu nie potwierdza ono diety wszystkich wilków w Polsce, jednak nie potwierdza też stereotypu niebezpiecznego wilka zagrażającego domostwom.
Wilk kojarzony jest z zagrożeniem, jednak według raportu przygotowanego dla Komisji Europejskiej w Europie w ciągu ostatnich 40 lat nie odnotowano śmiertelnego ataku wilka na człowieka (dane z grudnia 2023 r.) [4].
Fundacja Canis Media aktualnie prowadzi monitoring sprawy, zwróciła się też do właściwych instytucji o informację co do wszczętych postępowań administracyjnych, jak i o udostępnienie dokumentów dotyczących wydanych zgód, na które oczekuje. Po ich otrzymaniu artykuł zostanie zaktualizowany.
[1] Figura, Michał, i Robert W. Mysłajek. 2019. „Canis Lupus Politicus – Dyskurs Polityczny związany Z Ochroną Wilka We współczesnej Polsce”. Zoophilologica. Polish Journal of Animal Studies, nr 5 (grudzień): 367-79. https://doi.org/10.31261/ZOOPHILOLOGICA.2019.05.30.
[2] Instytut Biologii Ssaków Polskiej Akademii Nauk Białowieża. Nie było żadnej daty publikacji. „Inwentaryzacja wilka i rysia w Polsce – Podstawowe wiadomości”. https://ibs.bialowieza.pl/projekty/inwentaryzacja/podstawowe-wiadomosci/
[3] W. Baranowska i in. 2025. „Low contribution of livestock in the grey wolf diet in the area with high availability of free-ranging cattle and horses”. European Journal of Wildlife Research 71, 48 (2025). https://doi.org/10.1007/s10344-025-01926-3
[4] Blanco JC and Sundseth K. 2023. „The situation of the wolf (Canis lupus) in the European Union – An In-depth Analysis”. A report of the N2K Group for DG Environment, European Commission. https://op.europa.eu/publication-detail/-/publication/5d017e4e-9efc-11ee-b164-01aa75ed71a1